Sandım. Bir rüyanın bitmesini beklemek gibi. Bu duygu bir korkulu rüyanın içinde uyku ile uyanıklık arası kaldığım o boşluğun verdiği düşme hissinde kalmaya benziyordu. Asılı bırakıyordu olduğum yerde. Düşmeme izin verse rahatlayacak belki de rüyadan uyanacaktım. Ama olmadı o rüyadan uyanamadım. Salt gerçeklikti. Basbaya acının kendisiydi. Yaka iğn... Devamını Gör

Görmeyeceğim her basiretsizliğin cahilliğine
Derd değil kader yolu tüneli kazdım bu dünyaya

Sevmediğim her anımı unutmaya programlanmış
Can vermek istercesine yaş çamaşırlara
İstediğim sevmeye çalıştığım değer verdiğim
Herkes için içimden
Her seferinde unutuşun ardından
O çamaşırlara yeni kişilikler ekiyorum
Dönen basiret markalı çamaşır... Devamını Gör

İran gerçekten mezhepsel kargaşaları, sanatsal zenginlikleri ve siyasi çekişmeleri ile iyisiyle kötüsüyle hep göz önünde olmuş bir coğrafyadır.

Kadim çağlardan beri kâh Mezopotamya, Anadolu, Mısır ve İndus Vadisi ile birlikte medeniyetin beşiklerinden biri olmuş kâh edebiyat ve müziği ile dikkatleri üzerine toplamış kâh Büyük İskender imparatorl... Devamını Gör

Bir anlık kesişti yollarımız,
Ne takvim biliyordu ne saat.
Kader, sessizce dokundu omzumuza,
“Tanışın” dedi, hepsi bu kadar.

Ama kalmak…
O başka bir imtihandı.
Her gün yeniden seçmekti birbirini,
Rüzgâr tersinden eserken bile
Aynı yerde durabilmekti.

Gülüş kolaydı,
Zor olan yorgunluktu.
Suskunlukta kaçmamaktı,
Kırıldığında kapıyı ça... Devamını Gör

Kocaman bir ev var içimde.
İlmek ilmek ördüğüm.
İyice sağlam olsun diye kırk kat yerin dibine kazdığım.
Zeminini yaşanmışlık müsveddeleriyle doldurdum.
Tuğlalara geldi sıra.
En sağlamı olsun diye kılı kırk yarıp seçtim.
Mahya harcım öyle yapıştı ki kimse yerinden oynatamazdı.
Sağlam, dik duruşlu bir laf ile ;
eğilip bükülmeyen cinsten olmalıydı.
... Devamını Gör

İnsan çoğu zaman yaşadığını sanır; oysa yaptığı, alıştığı günleri tekrar etmektir. Sabahlar birbirine benzer, kelimeler azalır, duygular güvenli bir mesafede tutulur. Çünkü insan çoğu zaman yaşamayı değil, zarar görmemeyi seçer. Cesaret ertelenir, sevgi ölçülür, kalp kendini koruduğunu sanarak geri çekilir. Hayat böylece sürer; eksilerek ama kopmad... Devamını Gör

Gönülde kara
Yara ki baht kara
Derd ben isem
Baht kara
Talih kara
Yara kurum
Yiğidi derd öldürür idiyse
Ölümediysem
Ne Allah yar bana ne baht
Ölümediysem
Ziyan hak ki bana
Çırpın denizlerinde
Çıkmaz yarandan o kurum
Bakmaz yüzüne yarayı veren
İstediğin yüzünde paramparça çarpılır
Umudun aşşağılık bir divriz dilencisi
Hayatın um... Devamını Gör

Şu an birileri ölüyor. Bunu çarpıcı olsun diye söylemiyorum. Korkutmak ya da ağırlık koymak gibi bir niyetim de yok. Sadece gerçek bu. Ben yazarken, sen okurken, dünyanın bir yerinde biri son nefesini veriyor. Hayatın en kesin olayı bu ama nedense en az konuşulanı da bu.

Ölüm bize çok yakın ama zihnimizde hep uzak duruyor. Başkalarının başına ge... Devamını Gör

Yani yapay mapay! İnsanı mutlu ediyor mu bence ediyor! Yalnız ne kadar ciddiye aldığınıza veya ne kadar eğlendiğinize göre bu değişebilir:) Tony montana ve Elvira Hancock havasına girme sürenizle etkisinden çıkma sürenizin arasında çok zaman olmamalı. Aksi durumda üzülebilirsiniz. Yapayzekâ destekli şarkılar, videolar, resimler fazlasıyla hayatımız... Devamını Gör

Bişeylerin etrafında
Güneş zannettiğim
Bi güve gibi kanatlarımı
Her geçen gün
Toz tanelerini
Seve seve
Döktüm
İnsanların ışık dediği
Geçici bir ampulle
Kanatlarımı savurdum
Acıyo kanıyo kabuk hiç bağlamıyo
Yoruyo tüketiyo bu umut tüketiyo
Bi umut ya biraz ısıya
Bi umut ya biraz arayışa
Artık değil biliyorum uzun zamandır
Sadece gördü... Devamını Gör

Doğru ve yanlış, sandığımız kadar ayrı şeyler değildir. Bazen bir cümlede ikisi de yan yana durur; sadece biri yüksek sesle söylenir, diğeri içimize fısıldar.

Doğru, çoğu zaman kalabalığın rahat ettiği yerde durur. Sorgulanmaz; çünkü sorgulamak uyumsuzluk sanılır. Yanlış ise cesaretle karıştırılır; yanlış yapanın dikkatsiz, eksik ya da hatal... Devamını Gör

Pudra yağmuru
Kırmızı plastik kapta
Heyecanlı çığlıkları damlatırken
Hatırladığım tek şey
Herzamanki gibi
Artık çıldırmamak için
İçimdeki tüm çığlıkları
Sanırım gizlemem gerekicek
Hiç kimse yokken yanımda
Ve hiçkimse istediğim kadar
İyi davranamayacak kadar öfkeliyken bana
Herzamanki gibi oğlum diyecek bana babam
Her zaman annemin sesin... Devamını Gör

Zaman her şeyi affeder derler,
Ama ben zaman değilim…
Unutmak bana öğretilmedi,
Susmakla terbiye edildim sadece.

Hepiniz aklımdasınız,
Adınızı anmamam affettiğim sanılmasın.
Bazı sessizlikler
En gür hatırlayıştır.

Gülen yüzlerin ardında
Hangi yarayı sakladığınızı da bilirim,
Ama bilmek,
Her şeyi mazur görmek değildir.

Zaman siler ... Devamını Gör

Seni ayakta tutan nedir diye sorsalar,
Yıkılacak bir yer bulamadım derim.
Çünkü her duvarım,
Daha önce yıkılmıştı zaten,
Ve ben enkazın üstünde
Yaşamayı öğrenmiştim.

İçime attım;
Sesimi, gözyaşımı, yarım kalan cümlelerimi…
Kimse duymasın diye değil,
Kimse daha fazla kırılmasın diye.
Ama insan,
En çok kendini sustururken yoruluyor.

G... Devamını Gör

Zamanında padişahların bile karşısında titrediği alimler tutardı o kalemi. Sarayın altın varaklı duvarları önünde, tahtın ihtişamı karşısında dimdik dururlardı. Kelle giderdi ama yanlışa yanlış derlerdi. Hakikat, ipekten kaftanlardan daha değerlidir onlar için. Mürekkep, kanlarından kıymetli değildi; çünkü yazdıkları her harf, bir insanlık antl... Devamını Gör

Zaman bazen geçmiyor sanıyorum;
oysa içimde usulca yer değiştiriyor.
Bir anın gölgesi,
bir cümlenin sızısı,
bir bakışın bıraktığı sıcaklık…
Hepsi sessizce yerini buluyor bende.

Kendime dönüp baktıkça görüyorum:
Değişen dünya değil,
dünyayı taşıyan yanım.
Bir mevsim içimde kımıldıyor;
ne tam kış,
ne tam yaz…
İkisinin arasında duran o i... Devamını Gör

Bir duvar var. Bembeyaz, bomboş. Baktıkça gözüm dalıyor. Bıraksalar belki saatlerce bakarım farkında olmadan. Ne düşündüğümü niçin düşündüğümü bilmeden. Belki kaybolan yıllar, belki de yitip giden zaman. Ve durmayan akrep ile yelkovan. Bu böyle olmaz diyerek, duvara bir çivi çakıyorum önce. Minik bir ah çekiyor ilk darbede. Belli ki canı acıdı. Kor... Devamını Gör

Şu an, tam burada, nefes alıp verirken... Zihnin kaç tane odayı aynı anda dolaşıyor? Geleceğin o bulanık, dev labirentinde kaybolmuş, her köşede bir endişe, her kapının ardında bir "ya olursa" saklı. Üzerine titrediğin o şeyler: başarı, güvence, onay, sevgi, kaybetme korkusu... Hepsi zihninin duvarlarına çivilenmiş gibi. Peki, o çivileri ... Devamını Gör

Acı çekmemiş biriyle yapılan
Her sohbet biraz gevezeliktir;
Sözler çoktur ama ağırlığı yoktur,
Cümleler uçar, yere basmaz.

Çünkü acı
İnsanın sesine çatlak bir derinlik katar,
Susmayı öğretir önce,
Sonra konuşmanın bedelini.

Yarası olmayan
Her şeyi bilir gibi anlatır,
Ama bir cümleyi taşımayı bilmez;
Yükü olmayan omuzlar
Hayatı hafif... Devamını Gör

Yürüdüm.
Ağır adımlarla,sanki her bir taş altında bir mezar varmış da üstüne basmamaya çalışıyormuşum gibi.
O sokak artık bir kabristandı benim için;her anı, gömülmüş bir hatıra.
Rüzgâr,eski bir ağıt mırıldanıyordu kulaklarıma, senin adını fısıldayarak.
Balkona baktım.

Ve oradaydı işte.
Zamanın bizden çaldığı her şeyi avucunda tutan o küç... Devamını Gör

Ellerimiz çamura değdiğinde, sadece oyuncak yapmıyorduk aslında. O ıslak toprak, hayatın ilk derslerini fısıldıyordu bize. Bir sırığı ata dönüştürürken, yoktan var etme cesaretini öğreniyorduk. Telden kamyon yaparken, sabrı ve sorun çözme becerisini içselleştiriyorduk.

O çamurlu ellerde, modern psikolojinin "mindfulness" dediği şey ... Devamını Gör

Gördüğün hayal hikâyelerini
Gözlerini inkâra ayıramazken
Gördüğün gayrı ihtiyari sermayaleri
Başkalarında görmektendir aslında tükenişin

Acındığında kendilerine bakmadıklarında
Başkalarına o gözlerle acımışken
İntikam-ı hayatın sırasının sana baktığını
Seni çökerken korkularının enkazında
O balçıktan kimse kurtaramayacak olması
Şu hayatı... Devamını Gör

Baktıkça değişiyor şekiller, kağıda yapılmış rastgele karalamalar oluyor önce, kılcal damarlara dönüşüyor sonra. Düşüncelerim geliyor aklıma. Acaba onlarda böyle karmaşıklar mı diyorum. Nefes alıp izin veriyorum azcık huzur için, arada uçan tek tük kuşlara. Biraz pembe biraz mavi bir hayal pigmenti çıkıyor ortaya. Tuvale bulaşmış bir yağlı boya gib... Devamını Gör

İnsan, nefes alarak değil; severek yaşar. Kalbi atan herkes hayattadır sanılır ama sevmeden yaşayanlar, yalnızca zamana katlanır. Çünkü sevgi, ruhun gıdasıdır; alınmadığında beden ayakta kalsa da insanın içi yavaş yavaş çöker.

Sevmemeyi güç sananlar yanılır. Asıl cesaret, incinme ihtimaline rağmen sevebilmektir. Sevmek, zayıflık değil; insan kal... Devamını Gör

Günün birinde
sevmenin zevkini tanıyacak mısın?
Bir kalbin başka bir kalpte
kendine yuva kurmasının
nasıl bir sükût, nasıl bir fırtına olduğunu
öğrenecek misin?

Aşık olmanın doğası
bir ödül değildir belki,
daha çok cesaret ister.
Kırılmayı göze alanların
elini tuttuğu bir uçurumdur aşk.
Düşerken kanat çıkar mı insan,
yoksa kanat sandı... Devamını Gör