Elimizdeki telefon, sabah uyanır uyanmaz yüzümüze ilk çarpan şey. Çay demlenene kadar geçen sürede, dünyanın öbür ucundaki depremi, bir fenomenin boşanma dedikodusunu, hiç tanımadığımız birinin kahvaltı fotoğrafını, “sakın bunu yapmayın” denen on bir maddeyi aynı anda yutuyoruz.

Bilgi artık biriktirilen, peşinden koşulan, emek isteyen bir şey ... Devamını Gör

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde güzel mi güzel bir ülke varmış. Bu ülke öyle bereketli öyle güzel topraklara sahipmiş ki; başakları altından, ormanları zümrütten, üzümleri yakuttanmış. Gören bir daha bakar hasetliğinden çatlarmış. Hatta nazarlar kem gözler değmesin diye nefesi kuvvetli beş vakit namazında nineler duala... Devamını Gör

Mevcudiyetindeki yapraklar olur bir sürü çerçöp
Mahbubatına bir söz ile
Bir hu ile aparacak o kül
Dolup ciğere edecek çerçöp ve kül

Gün ile abadiye vermeyen bu zamanın bu ağaçları
Ekmeğe kör balçığı tutunmamış niye o yaşları
Bir dirhemin kenefini beklemesin inşaAllah bu gafleti
Ahir zamanın Ettiği Kansızlık Abid-i Efendiliği

Tutunasın ... Devamını Gör

Yıkıldı evler, sustu saatler,
Gökyüzü küle boyandı bir an.
İnsan, en çok da sessizlikten korktu,
Çünkü acı, sesini kaybedince ağırlaştı.

Ama bak…
Karanlık sandığımız şey,
Aslında toprağın tohumu sakladığı andı.
Her felaket, biraz da
Sabırla yazılmış bir başlangıçtır.

Kırılan her şey yok olmaz,
Bazısı ışığı daha iyi geçirmek için çatla... Devamını Gör

Herkes bir başkası için tükeniyor,
Adını bilmediği yükleri omuzlayarak.
Bir gülüş uğruna susuyor kelimeler,
Bir “iyiyim”e feda ediliyor iç yangınlar.

Sevmek sanılıyor eksilmek,
Vermek sanılıyor kaybolmak.
Oysa kimse sormuyor kendine
“Benden geriye ne kaldı?”

Gece olunca anlaşılır her şey,
Işıklar sönünce yüzleşir insan.
Gündüz dağıttı... Devamını Gör

Vedalar zordur derler. Peki ya edilemeyen vedalar…
İnsanın boğazına düğümlenen, diliyle söyleyemediğini kalbine gömdüğü anlar? Koca bir sessizliğin içinde giderken ne hissedilir ki? Ne gidişin adı konur ne kalışın. Hoş, zaten o kalışın da hiçbir zaman bir adı olmamıştır.

Zaman geçer, mevsimler değişir ama içte bir yer hep yarım kalır. En çok da... Devamını Gör

Beni de yazdıklarımı da umursamayın lütfen. Anlatacak kimsem yok, ben de buraya bir şeyler yazıp rahatlıyorum. Yazdıklarım kadar karamsar bakmıyorum hayata, çok mutlu olduğum anlarım da az değil sonuçta.
Her Mersine gittiğimde ailemin yanına ve her defasında yapayalnız döndüğümde Eskişehir'e aynı karmaşayı yaşıyorum. Sürekli bir bölünme, sürekli ... Devamını Gör

6 Şubat depremi”, bir depremden fazlasıydı. Enkaz altında kalan sadece bedenler olmadı. Dışarı da çaresizce feryat figan yardım bekleyen, yakınını kendi kurtulduğuna dahi sevinemeden kaybeden binlerce insanın ruhu da, o enkazın altında kaldı.
3 yıldır enkaz altındayız. Daha önce 17 Ağustos depreminde de kalmıştık. Alınmayan önlemler, işbilmezler... Devamını Gör

Batı, dünyaya insan hakları dersi vermeye bayılır. Haritalara parmağını bastığı yerlerde hemen "demokrasi eksikliği" görür, "medeniyet götürme" telaşına düşer. Fakat iş kendi arka bahçesine gelince, o keskin gözler miyoplaşır, o yüksek ses birden kısılır.

Avustralya'da kilise bahçelerine gömülen yüzlerce yerli çocuğun hik... Devamını Gör

Anne büyüdüm, büyüdüm, kaybettim anne. 30'undan sonra hayatı anlayanlar mutlu olmaz, mutluluk rolü yapabilir ama mutlu olmaz. Yürüyorum bir dram, bakıyorum bir dram, düşünüyorum o da bir dram. Nefes aldıran oksijen bile travmalı, niye böyle acılı bir yerinden görüyorum bu hayatı. Ne çok büyütüyorum bazen karın ağrılarımı, ne çok takıyorum kalbime e... Devamını Gör

Bazen bakmak gerekir…
Dokunmadan, değiştirmeden,
Sadece bakmak;
Yapraklara düşen sabrı,
Suyun acele etmeyen yolculuğunu.

Bazen insanlara bakmalı,
Söylediklerinden çok sustuklarına,
Gülüşlerinden çok gözlerindeki yorgunluğa.
Çünkü herkes anlatmaz derdini,
Bazıları zamanın anlayacağını bilir.

Zamana bakmak gerekir bazen,
Koşarak değil,... Devamını Gör

İnsan kalabalıkta kaçmayı, yalnızlıkta yüzleşmeyi öğrenir. Gürültü, düşünceleri susturur; sessizlik ise onları sıraya dizer. O yüzden bazı insanlar müziği açıp kalabalığa karışırken, bazıları ışığı kapatıp kendine doğru yürür.

Yalnız kalmayı seçen insan, artık kaçacak yerinin kalmadığını bilen insandır. Dertlerini oyalayarak değil, dinleyerek ha... Devamını Gör

Güzel yüzlü çocuklar öldürülüyor
Hala gormeyenler var,duymayanlar
Gormezden gelenler,duymazdan gelenler..
Kadinlar...herbiri kartanesi gibi
Düşüyor yere yok oluyor.
Görmüyor,duymuyor,umursamiyorsunuz.
Eyy insanlik
Güzel çocuklar öpülesi ve sevilesi
Gulumsemeleriyle yerde yatiyor...
Nereye adim atsam
Heryer kan kırmızı bir karanfil.
Rü... Devamını Gör

Para… İlk başlarda avuçlarımızda tuttuğumuz küçük, soğuk bir metaldi. Karın doyurmak, sırtı giydirmek, başını sokacak bir dam bulmak için. Araçtı. Sadece bir araç. Bir nehrin karşı kıyısına geçmek için kullandığın, sonra bıraktığın bir sal gibi.

Sonra… Sonra o sal, birden gemin oldu. Üzerine bayraklar çektin, kuleler diktin. Onunla övündün. ... Devamını Gör

Sabah yine sensiz uyandı ev,
perdeler aynı ışığı aldı
ama içeri senin adın girmedi.
Kahve yaptım,
iki kişilik alışkanlıkla
tek başıma oturdum masaya.

Meğer insan
birinin yokluğunu değil,
varlığına alıştığı şeyleri özlüyormuş:
bir sesin araya girmesini,
bir bakışın günü toparlamasını,
bir gülüşün akşamı tamamlamasını.

Onsuz geçen saa... Devamını Gör

Korkuyorum.
Ona âşık olmaktan korkuyorum. Bunu yüksek sesle söyleyemediğim için değil; içimde söylediğimde bile yankısı fazla geldiği için. Çünkü bazı hisler vardır, adı konduğu an büyür. Büyüdüğü an da insanın içini daraltır.

Ona âşık olmaktan korkuyorum; çünkü bu korku, hissetmediğim bir şeyden değil, fazlasıyla hissettiğim bir ihtimalden doğ... Devamını Gör

Görüyorsun ya
Toprakta da havada da bir fısıltı var
-Duyuyor musun yalnızlık
Esen rüzgar çalıyor yürüdüğüm toprak da
Ayrılık duyuyor özlem
+Ve hatta sen duyuyorsun tüm görünmezliğinle
Yılkı atlar gibi koşuyor haybeye yığınla rezillik pisliği kulaklara
Duyuyor musun sessizlik
Ödeyemeyeceği bir ahiret bedeline
Hayrımı örtüp unuttuğum herşey... Devamını Gör

gözleriniz efendim
sözlerinizden daha çok iz bırakıyor yüzümde
çoğu zaman ne konuştuğumu anlamam
k. bakmayın efendim sizi hiç alakadar etmez
düşünüyorumda bazı kararların
hayatımda kritik önemi çok ucuz
düşünüyorum efendim
bu herkesin ucuzluğu
görünmeyen şeylerin ardına süpriz kolaylıkları bırakmıştım
görüyorum ki efendiler
sevgim dü... Devamını Gör

Tencerenin içinde baloncuk baloncuk kaynarken süzülür dumanı. Karıştırdıkça daha da dağılır evin her bir köşesine.
Kokusu yayılınca ayrı bir gülümseme oluşur dudaklarda istemsizce. O küçük ayakları merakla pıtı pıtı mutfağa getirir. Şekerle süt bir çocuk şarkısındaymış gibi dans eder eriyerek. Tarçın da boş durmaz simli simli o keskin kokusuyla... Devamını Gör

Yoruldum.
Her şey yolundaymış gibi durmaktan. Mutluymuş gibi. İyiymiş gibi. En çok da gerçekten iyiymişim gibi davranmaktan. Bu yorgunluğun içinde bir korku var: eskiye dönmek. Eski alışkanlıkların sessizce geri gelmesi. Kapıyı çalmadan içeri girmeleri. Eskisi gibi olmamalıyım. Olamam. Ama bunu söylemek yetmiyor.

İyi hissetmek istiyorum. Olmuyo... Devamını Gör

Sandım. Bir rüyanın bitmesini beklemek gibi. Bu duygu bir korkulu rüyanın içinde uyku ile uyanıklık arası kaldığım o boşluğun verdiği düşme hissinde kalmaya benziyordu. Asılı bırakıyordu olduğum yerde. Düşmeme izin verse rahatlayacak belki de rüyadan uyanacaktım. Ama olmadı o rüyadan uyanamadım. Salt gerçeklikti. Basbaya acının kendisiydi. Yaka iğn... Devamını Gör

Görmeyeceğim her basiretsizliğin cahilliğine
Derd değil kader yolu tüneli kazdım bu dünyaya

Sevmediğim her anımı unutmaya programlanmış
Can vermek istercesine yaş çamaşırlara
İstediğim sevmeye çalıştığım değer verdiğim
Herkes için içimden
Her seferinde unutuşun ardından
O çamaşırlara yeni kişilikler ekiyorum
Dönen basiret markalı çamaşır... Devamını Gör

İran gerçekten mezhepsel kargaşaları, sanatsal zenginlikleri ve siyasi çekişmeleri ile iyisiyle kötüsüyle hep göz önünde olmuş bir coğrafyadır.

Kadim çağlardan beri kâh Mezopotamya, Anadolu, Mısır ve İndus Vadisi ile birlikte medeniyetin beşiklerinden biri olmuş kâh edebiyat ve müziği ile dikkatleri üzerine toplamış kâh Büyük İskender imparatorl... Devamını Gör

Bir anlık kesişti yollarımız,
Ne takvim biliyordu ne saat.
Kader, sessizce dokundu omzumuza,
“Tanışın” dedi, hepsi bu kadar.

Ama kalmak…
O başka bir imtihandı.
Her gün yeniden seçmekti birbirini,
Rüzgâr tersinden eserken bile
Aynı yerde durabilmekti.

Gülüş kolaydı,
Zor olan yorgunluktu.
Suskunlukta kaçmamaktı,
Kırıldığında kapıyı ça... Devamını Gör

Kocaman bir ev var içimde.
İlmek ilmek ördüğüm.
İyice sağlam olsun diye kırk kat yerin dibine kazdığım.
Zeminini yaşanmışlık müsveddeleriyle doldurdum.
Tuğlalara geldi sıra.
En sağlamı olsun diye kılı kırk yarıp seçtim.
Mahya harcım öyle yapıştı ki kimse yerinden oynatamazdı.
Sağlam, dik duruşlu bir laf ile ;
eğilip bükülmeyen cinsten olmalıydı.
... Devamını Gör