Bir yelkenli gibi,
rüzgârın seni ittiği her an,
daha fazla direnç gösterirsin.
Yaralarının izi derindir,
ama seni tanımazlar,
çünkü senin gücün
kendi karanlığında büyür.
Bazen düşersin,
düşmek, her zaman bir seçenek gibi gelir.
Ama kalkarsın,
ne kadar acıtsa da,
o düşüş, seni daha güçlü yapar.
İçindeki fırtına,
dışındaki her şeyin önündedir.
Ve bilirsin,
her şey bir anlık.
Ama bu an,
seni defineye götüren yol olur,
çünkü direncin,
bir nokta değil,
bütün bir yaşamın ruhudur.
Bazen gözlerin dolar,
ama gözyaşların,
geçmişin değil,
gücünün izidir.