Bir zamanlar olduğum kişiyle
göz göze geldim aynada.
O, hâlâ eskisi gibi duruyordu,
ama ben,
ona artık yabancıydım.
Bir şeyler değişmişti,
konuşmalar, bakışlar, yürüyüşüm…
Sanki başka biri olmuşum da,
eskisi içeride bir yerlerde unutulmuş gibi.
Bazen geçmişime dönmek istiyorum,
oradaki masumiyete,
orada kalan gülüşlere…
Ama biliyorum,
geri dönmek diye bir şey yok,
sadece hatırlamak var.
Zaman bizi şekillendiriyor,
silip yeniden çiziyor.
Ve belki de en acı gerçek şu ki:
Herkes değişiyor,
ama kimse eskisi gibi kalamıyor.