Zamanın ne kadar hızlı geçtiğini fark ettim,
her şey bir anda kayboldu,
geriye sadece boşluklar kaldı.
Bir an vardı,
bütün dünya durmuş gibiydi,
ama ben o anın kıymetini bilemedim.
Bazen insanlar gelir,
ve bir anlığına hayatın her şeyini değiştirebilirler.
Ama sonra giderler,
geriye sadece anılar,
gözlerinde yansıyan bir ışık,
ve bir eksiklik kalır.
Ve biz,
her kayıptan sonra biraz daha büyürüz.
Ama bu büyüme,
her zaman acı vericidir.
Geçici olana bağlanmak,
ve sonra kaybetmek,
insana en çok dokunan şeydir.
Bir gün,
her şeyin geçici olduğunu anlayacağız,
ve o zaman,
gözlerimizdeki her damla,
her anı,
her yudum nefes daha değerli olacak.
Çünkü zaman,
hiçbir şeyin kalıcı olmadığını hatırlatıyor.
Ve belki de,
gerçek anlam,
geçici olanda gizlidir.
Ve kaybetmeden önce,
belki de her anı daha çok sevmek gerek.