Bazen,
gözlerini kapatıp
derin bir nefes alırsın,
ama içindeki boşluk hep bir adım öndedir.
Kaybetme korkusu,
görmediğin bir yaradır,
ama seni her zaman takip eder.
Biri gelir,
gözlerinde bir umut bırakarak,
ve sen o umutla yaşarsın,
ama her an,
onun gitme ihtimali
gözlerinin köşesinde bir gölge gibi durur.
Zamanla,
bazen neyi kaybedeceğini bilmezsin,
ama hep bir kaybolma hissi vardır içinde.
Ve kaybetmek,
gizlice içini kemirirken,
bazen sevdiğin birini
gözünden kaybetmenin ne kadar korkutucu olduğunu fark edersin.