Zaman geçtikçe,
kaybettiklerimiz birer gölgeye dönüşür.
Bir isim,
bir gülüş,
bir eski şarkı…
Hepsi, zamanın içinde kaybolur,
ama her birinin sesi
bir köşede hala yankı yapar.
Bazen geçmişe bakıyorum,
görmediğim yüzleri hatırlıyorum,
unuttuğum sözleri,
ve kaybettiğim anları.
Hepsi,
birer yelkenli gibi
denizin ortasında kaybolmuş.
Ama kaybettiklerim,
geriye dönebilir mi?
Zamanın sığındığı her köşe,
gölgesiyle kalan anıları taşır.
Ve belki de kaybolan,
sadece bedendir;
hatıralar,
her zaman içimizde yaşar.