Kaç kez düştün,
ama kimse görmedi?
Kaç kez sustun,
çünkü kimse anlamadı?
Zaman bir nehir gibi aktı,
sen içinde kaybolurken.
Bir yerlere yetişmeye çalıştın,
ama hep biraz eksik kaldın.
Sanki hep geç kalmışsın gibi,
sanki her şeyin dışında durmuşsun gibi.
Ama bil ki,
hiçbir kayboluş sonsuz değildir.
Bazen yolunu kaybetmek,
yeni bir başlangıcın ilk adımıdır.
Kendini arıyorsan,
başkalarının gözlerinde değil,
kendi kalbinin en derin yerinde ara.
Çünkü en büyük keşif,
insanın kendine döndüğü
o an başlar.
Ve unutma,
hiç kimse bir ömür boyu kaybolmaz.
Bir gün,
sen de kendini bulacaksın.