Bir aynada
bazen kendimizi kaybederiz.
Yansıması eksik bir benlik,
sana her baktığında
bir parçam daha kırılır.
Gözlerinde gördüğüm şey
sadece boşluk değil.
Bazen,
unutulmuş bir zamanın
yansımasıdır o.
Her kırık,
bir iz bırakır.
Ve biz,
birer kırık aynadan
yansıyıp dururuz,
yeniden tamamlanmaya çalışan
sözcükler gibi.
Belki de en gerçek halimiz,
kırılmadan önceki halimizdi.
Ama zaman,
bize yalnızca kırıkları
hatırlatır.