Her adım,
bir yolun başlangıcı,
ve bir başka yolun sonu.
Bazen fark etmeden,
bazen düşünerek,
bir yön seçiyoruz.
Ama her seçimde,
arkamızda bıraktıklarımız oluyor.
Bir ihtimal,
bir başka hayat,
hiç yaşanmayacak anlar…
Ve insan,
seçtiklerinden çok,
seçemediklerini düşünüyor.
Şimdi geriye bakıyorum,
hangi yolları yürüdüm,
hangilerini göz ardı ettim?
Bazılarını unutmuşum,
bazılarıysa hâlâ içimde kanayan bir yara gibi.
Keşke’ler var içimde,
ama biliyorum,
ne kadar düşünsem de,
hiçbiri zamanı geri almayacak.
Ve belki de,
insan en çok,
geri dönemediği yolları özlüyor.