Bir gün,
hiç beklemediğin bir anda,
gözlerine dokunan ışık sönüverecek.
Sesler uzaklaşacak,
fısıltılar rüzgâra karışacak.
Belki birisi adını söyleyecek,
ama sen duymayacaksın.
Belki biri ellerini tutacak,
ama artık hissetmeyeceksin.
O an,
bütün pişmanlıklar bir gölge gibi
üstüne düşecek.
Söyleyemediğin sözler,
keşke diye başlayan cümleler
bir yük gibi ağırlaşacak.
Şimdi,
sesini yükseltme zamanı.
Sevdiğini söyle,
affet,
yaşamak için bahaneler yarat.
Çünkü gün gelecek,
geriye sadece
sessiz vedalar kalacak