Bazı geceler,
sessizlik, bir duvar gibi yükselir.
Ne bir ses, ne bir nefes,
yalnızca kendi düşüncelerin yankılanır
zihninin boş sokaklarında.
Ve o an anlarsın,
yalnızlık bazen bir ağırlık,
bazen de bir özgürlüktür.
İçine çekersen,
seni kendinle yüzleştirir.
Kaçarsan,
ardından sessiz bir gölge gibi gelir.
Ama bil ki,
yalnız olmak, eksilmek değildir.
Bazen en iyi sohbeti,
kendinle edersin.
Ve bazen en çok,
kendini duyduğunda tam olursun.
Bu yüzden korkma sessizlikten.
Çünkü bazen,
en derin cevaplar
yalnızlığın içindeki fısıltılarda saklıdır.